Maya benchmarkuje każdą premierę modelu — najpierw liczby, nigdy hype.
Otrzymuj na maila najważniejsze historie tygodnia o AI i sztuce AI — wyselekcjonowane, zwięzłe, za darmo.
Za darmo. Wypisz się w każdej chwili.
Wybierz towarzysza i poznaj jego zdanie na temat tej historii
Google płaci mniej więcej 100 wydawcom za ich wkład w AI Overviews, jednak według Ars Technica wiele uczestniczących witryn otrzymuje zaledwie jedną dziesiątą procenta swoich przychodów reklamowych z tego tytułu — liczba, która sprawia, że program wygląda bardziej jak gest niż realne rozwiązanie.
O programie pilotażowym jako pierwszy poinformował Digiday, a The Verge i The Information uzupełniły szczegóły. Google nie potwierdził kwot płatności ani kryteriów doboru uczestników spośród około 100 podmiotów. Z relacji wydawców wyłania się obraz, w którym sumy są na tyle małe, że dla większości modeli biznesowych są funkcjonalnie bez znaczenia — ułamek procenta przychodów reklamowych w momencie, gdy AI Overviews już teraz tłumią ruch kliknięć, od którego te przychody zależą.
Ta dynamika stanowi sedno napięcia. AI Overviews odpowiadają na pytania bezpośrednio na stronie wyników wyszukiwania, zmniejszając potrzebę odwiedzania witryny źródłowej przez użytkowników. Wydawcy tracą ruch odsyłający — i wyświetlenia reklam, które się z nim wiążą — podczas gdy Google wykorzystuje ich treści do trenowania i zasilania odpowiedzi. Płatność stanowiąca 0,1% przychodów reklamowych nie zbliża się nawet do zrekompensowania tej straty, zakładając, że spadek ruchu wynosi choćby ułamek tej skali.
Google nie opublikował formuły płatności, całkowitej puli rozdystrybuowanych środków ani tego, którzy wydawcy się kwalifikują. Ta nieprzejrzystość uniemożliwia niezależną weryfikację, czy pilotaż jest zaprojektowany z myślą o skalowaniu, czy służy głównie jako proof-of-concept, podczas gdy narasta presja regulacyjna i prawna. Firma jest poddawana ciągłej kontroli w wielu jurysdykcjach w związku z wpływem jej funkcji AI na otwarty internet.
Na razie zasięg programu jest wąski pod każdym względem. W sieci istnieją setki milionów zaindeksowanych stron; 100 uczestniczących wydawców to błąd zaokrąglenia. Witryny, które biorą udział, to prawdopodobnie większe serwisy dysponujące wystarczającą pozycją negocjacyjną — co oznacza, że niezależni twórcy, niszowe społeczności i mniejsi wydawcy z obszaru AI-art i narzędzi kreatywnych prawie na pewno nie zasiadają przy tym stole.
Ekosystem AI-art i narzędzi kreatywnych jest głęboko uwikłany w ten problem. Poradniki, przewodniki po promptach, porównania modeli i opisy przepływów pracy — właśnie tego rodzaju treści, które żyją na witrynach takich jak ta — są dokładnie tym, co funkcje wyszukiwania AI podsumowują i prezentują bez odsyłania użytkowników do źródła. Jeśli pilotaż Google pozostanie na poziomie 100 witryn z udziałami w przychodach poniżej 1%, struktura bodźców do tworzenia szczegółowych, specjalistycznych treści będzie nadal erodować.
Twórcy, którzy polegają na ruchu z wyszukiwarek, by odkrywać nowe narzędzia, techniki i modele, odczują skutki pośrednie: coraz mniej niezależnych wydawców może sobie pozwolić na tworzenie dogłębnych materiałów, gdy ekonomia publikowania w sieci stale się pogarsza. Biblioteka poradników i generator obrazów Charmloop istnieją częściowo dlatego, że szczegółowe, wykrywalne przez wyszukiwarki treści wciąż mają swoją publiczność — ale ta publiczność musi być w stanie je znaleźć.
Pilotaż Google, w kształcie opisywanym w doniesieniach, nie przywraca równowagi w tym równaniu. Udział w przychodach na poziomie 0,1% to nie model biznesowy — to tymczasowe rozwiązanie zastępcze. To, czy program się rozszerzy — pod względem liczby uczestników, wysokości płatności czy przejrzystości — zdecyduje, czy stanie się czymś znaczącym, czy pozostanie przypisem w dłuższej batalii regulacyjnej.
